Er wordt tegenwoordig veel aandacht besteed aan gameverslaving. Bezorgde verhalen van ouders doen de ronde in de media en op het schoolplein en de wetenschap is nog steeds onzeker over het bestaan ervan. Er is zo veel te vinden over gameverslaving dat het moeilijk kan zijn om je goed voor te stellen wat het nu eigenlijk is, waardoor het intimiderend of gevaarlijk kan lijken. In dit artikel zal ik proberen een zo duidelijk mogelijk beeld te schetsen van wat een gameverslaving nu eigenlijk is. We beginnen eerst met het onderscheiden van een verslaving aan middelengebruik en een gedragsverslaving.

Ten eerste is er de meest onderzochte soort verslaving, de verslaving aan middelen. Deze verslavingen gaan om bijvoorbeeld alcohol en drugs. Dit zijn de meer traditioneel bekende vormen van verslaving. Sinds kort wordt er echter ook gediscussieerd over het bestaan van een nieuwe groep verslavingen, deze zijn de gedragsverslavingen. Onder deze gedragswetenschappen vallen bijvoorbeeld de winkelverslaving, de seksverslaving (American Psychological Association, 2013) en de zonnebankverslaving (Harrington et al., 2011).

De American Psychological Association – de organisatie die een van de meest gebruikte diagnosehandboeken, de DSM-5, maakt – noemt niet direct een gameverslaving, maar behandeld wel de term ‘internet gaming disorder’, waar ik het in de volgende alinea over zal hebben. Deze internet gamestoornis wordt genoemd, maar nog niet ingedeeld bij de gedragsverslavingen in de DSM-5, omdat er nog niet genoeg onderzoek naar is gedaan om het officieel een verslaving te kunnen noemen. Dit betekent dat het misschien nooit erkend zal worden als verslaving, indien het wetenschappelijk bewijs deze diagnose tegenspreekt.

Hoewel de internet gamestoornis geen officieel erkende verslaving is (het moet namelijk nog meer bestudeerd worden), zijn er wel criteria genoteerd waarmee deze herkend kan worden. Voor een verslaving kunnen er in totaal 11 criteria gebruikt worden voor het diagnosticeren, deze zijn onderaan het artikel te vinden. De criteria zijn oorspronkelijk opgesteld voor middelenverslavingen, en houden dus nog geen rekening met gedragsverslavingen. Voor een internet gamestoornis wordt er naar 9 verschillende criteria gekeken, vergelijkbaar met middelengebruik (volgens de DSM-5 (American Psychological Association, 2013)):

  • Er wordt gedacht aan voorafgaande gameactiviteit of de persoon anticipeert de volgende keer dat hij/zij gamet. Internet gaming wordt de dominante activiteit in het leven.
  • Ontwenningsverschijnselen als internet gaming weggenomen wordt.
  • Tolerantie – de benodigde hoeveelheid tijd die in internet gaming wordt gestoken wordt groter.
  • Pogingen om het gamegedrag te controleren mislukken.
  • Verlies van interesse in alle andere vormen van entertainment en hobby’s.
  • Doorgaand overmatig gebruik van internet games ondanks dat de persoon zich bewust is van psychosociale (= met de gevoelens en gedachten, en met mensen of instanties (https://www.thuisarts.nl/psychosociale-problemen)) problemen.
  • Het misleiden van ouders, therapeuten en anderen als het gaat om de hoeveelheid tijd die besteed wordt aan internet games.
  • Het gebruik van internet games om te ontsnappen aan of om het verzachten van een negatieve stemming.
  • De persoon heeft een belangrijke relatie, baan, of educatieve of carrièremogelijkheid in gevaar gebracht of verloren door internet gaming.

Om gediagnosticeerd te kunnen worden met een internet gamestoornis moet er aan tenminste 5 van de 9 criteria voldaan worden, en deze moeten voor tenminste 12 maanden hebben aangehouden. Het is belangrijk om in uw oordeel mee te nemen dat de meeste van deze criteria vooral zijn afgeleid van Aziatische bronnen, waardoor het niet zo sterk representatief kan zijn voor de rest van de wereld. Daarnaast is er nog steeds veel diversiteit in definities van de diagnose en termen die met de diagnose te maken hebben (APA, 2013; Schimmenti, 2016) en er is nog geen duidelijk inzicht van casussen met deze diagnose.

In dit artikel hebben wij geprobeerd u een duidelijk beeld te geven van de status quo van de diagnose gameverslaving. Het is duidelijk geworden dat de wetenschap nog niet klaar is voor een definitieve uitspraak over deze diagnose. Er is echter wel een diagnose voor internet gamestoornis, maar hier moet ook meer onderzoek naar gedaan worden. Schroom niet om vragen te stellen bij onduidelijkheden via onze Facebook pagina.

Dit zijn de 11 criteria voor een gangbare verslaving aan middelengebruik (volgens de DSM-5 (American Psychological Association, 2013)):

  • Tolerantie (je moet meer gaan gebruiken om hetzelfde effect te bereiken)
  • Geen succes met het stoppen of verminderen van het gebruik
  • Grote tijdsbesteding aan het verkrijgen, gebruiken en herstellen van een middel
  • Het verlangen naar het middel
  • Middelengebruik leidt tot het falen in belangrijke verantwoordelijkheden zoals die te maken hebben met werk, school, thuis.
  • Het middelengebruik houdt aan, ondanks problemen die optreden in het sociale leven.
  • Sociale activiteiten en afspraken worden niet nagekomen door middelengebruik.
  • Fysieke schade wordt veroorzaakt door overmatig middelengebruik.
  • Middelengebruik houdt aan, ondanks fysieke problemen veroorzaakt daardoor.
  • De hoeveelheid gebruikte middelen wordt steeds groter.
  • Ontwenningsverschijnselen

Bronnen:

Harrington, C. R., Beswick, T. C., Leitenberger, J., Minhajuddin, A., Jacobe, H. T., & Adinoff, B. (2011). Addictive-like behaviours to ultraviolet light among frequent indoor tanners. Clinical and Experimental Dermatology, 36(1), 33e38.

Schimmenti, A., Heeren, A., Blaszczynski, A., Van Rooij, AJ., Kardefelt-Winther, D., Billieux, J., et al. Behavioral addiction: Open definition development. 2016. December 19. Retrieved December 23, 2016, from https://osf.io/q2vva/

American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th ed.). Arlington, VA: American Psychiatric Association.

Leave A Comment

All fields marked with an asterisk (*) are required